สัมมิญชิเต ปะสาริเต สัมปะชานะการี โหติ.

ย่อมเป็นผู้ทำสัมปะชัญญะในการคู้อวัยวะ (แขน) เข้าและเหยียดอวัยวะออก

การยกมือขึ้น-ลงเป็นจังหวะ ขณะยกขึ้น-ลง ให้ขยับนิ้วมือ (จากออกและงับเข้า) 

กำหนดสัมปะชัญญะคือความรู้สึกวุ๊บ ๆๆ ที่ปลายนิ้วมือกระทบกัน ยกขึ้น-ลงช้า ๆ ค่อย ๆ ขึ้น ค่อย ๆ ลง ให้หยุดเป็นจังหวะเป็นระยะ ๆ 

เมื่อทำไปนาน ๆ จะเห็นความรู้สึกเกิดดับที่นิ้วกระทบกัน มีลักษณะเสียว ๆ วูบวาบ ๆ หรือแปล๊บ ๆ ที่นิ้ว 

ขณะยกขึ้น-ลง ไม่ต้องท่องบ่น ไม่ต้องบริกรรมอย่างใดทั้งสิ้น การบริกรรมจะทำให้ไม่เห็นความรู้สึก.

การดูมโนสัมผัส เมื่อนักปฏิบัติได้ปฏิบัติจับความรู้สึกที่มือได้แล้ว 

ก็ให้เอามือวางเป็นปกติ จะวางมือขวาทับมือซ้ายก็ได้ หรือจะวางอย่างไรก็ได้ตามความถนัด 

แล้วก็มากำหนดหยั่งลงไปในระหว่างหน้าอก หรือทรวงอกทั้งสองข้าง จะเห็นความรู้สึกเกิดขึ้นเต้นตุ๊บ ๆ ทีละข้าง 

บางทีก็เกิดข้างซ้าย บางทีก็เกิดข้างขวา แต่เราพยายามดูให้เป็นสองแถบ เพราะสภาวะของรูปนามต้องทำงานทั้งสองข้าง 

นักปฏิบัติต้องสังเกตุดูอาการของความรู้สึก พยายามดูให้ละเอียด 

จะเห็นการสัมผัสของมโนวิญญาณแล้วเกิดเป็นธรรมารมณ์ คือผัสสะของนามรูปกระทบกันภายใน